تمثیل ابر نورانی یکی از تعالیم الهی استاد ایلیا میم رام الله

(قسمتي از) تمثيل ابر نوراني

روح خلاق را در انسان مانند توده متراكمي از ابر غليظ تصور كن. اين ابر، سرچشمه قدرت آفرينندگي است. عصاره همه قدرتهايي كه در آسمانها و زمين است در اين ابر، نهفته و اين ابر خود نهفته در انسان است. روح آسمان در اين ابر نوراني حمل مي‏شود و خورشيد و ماه و ستارگان وجودِ انسان در آن مستترند. هر چيزي كه به هر نحو در ارتباط با اين ابر خلاق قرار گيرد و با قدرت آفريننده آن در تماس باشد، بارور و فعال و دگرگون مي‏شود. و هرگاه دعاها و قصدها و كلام انسان، و رؤياها و آرزوهاي او بتوانند از اين ابر خلاقه تغذيه كنند، به تحقق مي‏رسند…

بارش‏هاي ابر خلاقه، شفادهنده و حلال است پس بر هر مسئله يا خواسته‏اي بريزد آنرا شفا مي‏بخشد و حل مي‏كند. يگانه قدرت خلاقه‏اي كه در عالم هست مربوط به همين ابر نوراني و خلاقه است كه در درون تك‌تك انسانها نيز دميده شده و مي‏تواند جريان داشته باشد. هر قسمتي از وجود انسان و هر موجودي كه تحت بارش يا تجربه اين ابر احياگر قرار گيرد زنده مي‏شود. ابر نوراني زاينده است و هر چه بيشتر ببارد، بارش آن بيشتر مي‏شود و جريان آن گسترش مي‏يابد. بدون تماس با اين ابر خلاقه، هيچ خواسته‏اي به تحقق نمي‏رسد و هيچ قصدي سرانجام نمي‏يابد…

اگر نگاهت را بزرگتر كني مي‏بيني كه در كل عالم فقط يك ابر نوراني و خلاق هست كه همه موجودات هستي غرق در آنند. همه هست‏ها در اين هستي نامتناهي غوطه‏ورند لكن ارتباط آنها و نحوه برخورداري شان از آن، متفاوت با همديگر است. شكل ابرها هم در موجودات مختلف مثل هم نيست اما اصل ابر در تمام آنها يكيست…

آبي كه از ابر پايين مي‏آيد، داراي همان توان بوجودآورندگي ابر است. آن آب، شفادهنده و دگرگون‏كننده است و مي‏تواند احياء كند…

براي عده كمي از انسانها، بارش‏هاي خوب و به هنگامي رخ مي‏دهد و بركات و توفيقات و فيوضات الهي در زندگي‏شان وفور دارد.

اما در اكثر انسانها، ابر خلاقه از بارش بازايستاده و نمي‏بارد. در آنها، گاهي ابر نوراني آنقدر دور رفته يا آنكه آن انسانها آنقدر از او دور شده‏اند، كه ظاهراً در آسمانشان ابري ديده نمي‏شود… در بيشتر مناطق خشكسالي شده و رويش زندگي ديده نمي‏شود و فقر و بي‏آبي مسلط گشته. گاهي هم كه در آنها مي‏بارد يا رگبار مي‏زند يا شبنمي از آن بر زمين مي‏نشيند، آن باران تحقق‏بخش، صرف قصدهاي بازي‏گونه و كارهاي غيرضروري و آشفته‏سازي‏ها مي‏گردد…

بايد به آنها گفت كه از اين بارش‏هاي موقت و گذرا، از اين توجهات و فيوضات ابر نوراني، تنها در جهت آماده‏سازي شرايط، براي بارش دائمي و سرسبزي زمين زندگي و به جريان انداختن رودهاي خشكيده استفاده كنيد. همين بارانهاي گاه و بي‌گاه را هدر ندهيد. نگذاريد بيهوده تبخير شود يا در بازيها به مصرف برسد. آن را ذخيره كنيد و در رگهاي روحتان به جريان بيندازيد. جاييكه رودخانه به زمين آب دهد، زمين زنده مي‏شود و گياهان مي‏رويند. آنگاه آسمان به نياز و درخواست آن زمينِ زنده پاسخ خواهد داد و ابر دوباره و دگرباره مي‏بارد.

زمين، همسر آسمان است. وقتي آسمان فكر مي‏كند كه همسرش مرده است ديگر براي او چه كاري بكند اما وقتي كه ديد همسرش زنده است به نيازهايش پاسخ مي‏دهد و تنهايش نمي‏گذارد…

باد بايد بِوَزَد و ابر را به حركت دربياورد. اين وزيدن از دميدن دوباره روح الهي در انسان حاصل مي‏شود. خدايا دوباره در انسان بِدم. بايد نَفَس‌الهي را از نفْس‌الهي دريافت نمود و روح الهي را دوباره يافت. اگر باد بِوَزَد ابر به جريان مي‏افتد. آنرا به صورت مه پايين مي‏آورد و همه چيز را در معرض آن قرار مي دهد.[ توجه به حضور خدا و بازگشت به او.] باد مي‏وزد و ابر مي‏بارد اگر زمين متوجه آسمان شود، اگر زمين رابطه خود را دوباره با آسمان بازيابد. زمين فراموش كرده كه همسر آسمان است. آن خاك مرده، مثل هرزه‏ها شده. شوهران زيادي دارد اما در حقيقت تنها و بي‏كس است. زيرا همه چيز او و همه كس براي او آسمان است و در آسمان است. او بايد پيوند خود را با همسر حقيقي‏اش، با آسمان، برقرار كند و به همه همسران موهوم و ياران دروغين‏اش نه بگويد و ديگر چيزي نگويد. انسان خاكي بايد همه رفيقان زالوصفت و خونخوار را از زندگي خود بيرون براند و همه درها و روزنه‏هاي زندگي خود را بر ابر نوراني بگشايد و به روي آسمان باز كند. اين زمين بايد تسليم آسمان شود. به آنچه در آسمان و در ابر نوراني مستتر است ايمان آورد و تماميت خود را در اختيار آسمان بگذارد…

حتي اگر ابر روز و شب هم باريد كافي نيست. زندگي حقيقي تو در ابر تو است و اسرار تو در آنست. به ابر خود بازگرد. او بايد به درون ابر بازگردد و در اعماق آسمان ساكن شود. بايد در حضور آسمان و از حرارت آن، داغ شود، بخار شود و بالا رود بلكه در ابرها حل شود و به ابرها بپيوندد و خود، ابر شود.

 

برگرفته از کتاب تعاليم حق (الاهيسم) ـ اثر ايليا «ميم»

انتشار اول در نشريه علوم باطني، شماره 6

ادامه مطلب را از اینجا دنبال کنید

برچسب ها:الیاس رام الله ,فتاحی , ال یاسین , استاد ایلیا, ایلیا میم رام الله, الیا رام الله, رامالله, رام اللهیان, رام اله, ایلیا رام اله, راما الله, ایلیا م رامالله, ایلیا م رام الله, آل یاسین, اِلیاسین , ایلیا میم , ایلیا میم رام الله , ایلیا میم رام اله , ایلیا رام الله , استاد ایلیا , استاد ایلیا میم رام الله , رام الله , رامالله , پیمان فتاحی , جمعیت ال یاسین, ایلیا م رامالله, ایلیا م رام الله, ایلیا م رام اله, الیاس رام الله, الیاس رام اله, الیاس رامالله, جنبش معنوی ایلیا میم رام الله, معنویت ایلیا میم رام الله,پیمان فتاحی ، استاد ایلیا میم رام الله ، ایلیا میم  ، رام اله ، ایلیا رام اله ، پ .ف  ، ابر نورانی ، تمثیل ، شفادهنده ، فیوضات الهی ، ابر خلاقه ، روشن شدگان ، حقیقت ، روح ، آسمان.

 

Advertisements
This entry was posted in مطالب باطنی and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s